Οι ψηφιακές αναμνήσεις ξεφλουδίζουν. Οι αναλογικές αντιστέκονται.

66765_450246285062627_566919785_n

Μήπως έχεις διαβάσει το μυθιστόρημα του Καρόλου Ντίκενς “Μεγάλες Προσδοκίες”;

Το θυμήθηκα πριν λίγο καιρό , όταν διάβαζα σε ένα πολύ γνωστό blog για νέους γονείς , ένα άρθρο με συμβουλές για το πως μπορούμε να σκανάρουμε τις ζωγραφιές των παιδιών μας, και μετά να αποθηκεύσουμε αυτές τις ψηφιακές κόπιες  σε έναν σκληρό δίσκο έτσι ώστε να “διατηρηθούν για πάντα”

Τι όμορφη ψευδαίσθηση! Για πάντα!  Μιλάμε στα αλήθεια για “Μεγάλες Προσδοκίες”!

Άκουσε με προσεκτικά. Δύο είναι οι παράγοντες που επηρεάζουν την διάρκεια ενός ψηφιακού μέσου αποθήκευσης.  Ο πρώτος παράγοντας είναι η φυσική φθορά του μέσου αποθήκευσης . Ο δεύτερος παράγοντας είναι ο τρόπός με τον οποίο αποκτούμε πρόσβαση στο μέσο αποθήκευσης.

Λυπάμαι που θα σε απογοητεύσω , αλλά με βάση τους δύο παραπάνω παράγοντες , το να πιστεύεις ότι η αποθήκευση ευαίσθητου υλικού σε ψηφιακή μορφή παρέχει ασφάλεια, είναι σαν να πιστεύεις ότι μπορείς να αποθηκεύσεις μαλλί της γριάς σε υπαίθριο χώρο κατα την εποχή των Ινδικών Μουσώνων.

Δεν θα σε κουράσω με βαρετές επιστημονικές θεωρίες. Ότι θα σου πω από εδώ και πέρα , το ξέρεις ήδη. Θυμήσου μόνο ότι ο πρώτος παράγοντας είναι λίγο πολύ γνωστός σε όλους:  Τα μαγνητικά μέσα μέσα αποθήκευσης (σκληροί δίσκοι, DLT Tapes, DAT Tapes) είναι αντικείμενα εξαιρετικά ευαίσθητα σε μαγνητικά πεδία.

Θυμάσαι για παράδειγμα τότε που ξέχασες τον εξωτερικό σκληρό δίσκο με τα βίντεο και τις φωτογραφίες απο τις διακοπές στην Σαντορίνη,  επάνω στο ηχείο και μετά ο δίσκος δεν έπαιζε; Ναι. Δεν είσαι εσύ ο γκαντέμης. Συνέβη σε όλους μας.

Θυμήσου επίσης ότι τα οπτικά μέσα αποθήκευησης (CDs, DVDs, BLURAYs) είναι κατασκευασμένα από υλικά επιρρεπή στην οξείδωση. Ναι, το ξέρω πως υπάρχουν DVD-R που δίνουν εγγύηση 130 ετών, αλλά παραδέξου το, όπως και εγώ έτσι και εσύ ,  αγόραζες επί σειρά ετών τις “Μπομπες” των 100 CD  “σε καλή τιμή” από το Πλαίσιο.

Έλα όμως που δέκα χρόνια μετά, πρίν ένα μήνα, ανακάλυψες ότι το DVD με την βάφτιση της κόρης σου δεν παίζει και ότι το CD με όλες τις φωτογραφίες του γάμου σου.. ξεφλούδισε! 

Ναι. Αλλά μην ανησυχείς, και πάλι δεν είσαι εσύ ο γκαντέμης. Και αυτό επίσης συνέβη σε όλους μας.  Βλέπεις, παρόλη την πλύση εγκεφάλου που δέχεσαι 24ωρες το 24ωρο για την “ανώτερη ψηφιακή ποιότητα” της τάδε ματζαφλάρας φωτογραφικής μηχανής που σου έδωσαν δώρο μαζί με το πλυντήριο πιάτων, μέσα σου το ξέρεις. Digital sometimes sucks. (Κάπου εκεί θυμήθηκες και την μαμά σου που όταν τις έδειχνες τις φωτογραφίες της μπέμπας στο Laptop σου, σε ρώτησε “Μα δεν θα τυπώσετε καμία;”.  Και εσύ την πρόγκηξες…)

Και σε παρακαλώ, μην αρχίσουμε να συζητάμε για τα Solid State μέσα αποθηκευσης. Θυμήσου μόνο,  πόσες φορές άλλαξες κινητό αλλά κάτι πήγε στραβά στην αντιγραφή με αυτό το σιχαμένο το Nokia Suite και τελικά έχασες όλες τις φωτογραφίες και τα βίντεο που είχες τραβήξει. Σκέψου πόσες SD κάρτες , πόσα USB στικάκια  σου “τα φτύσανε”. Σκέψου πόσες αναμνήσεις πέταξες στα σκουπίδια επειδή έγιναν , άθελα σου, ψηφιακά σκουπίδια;

Πλέον γνωρίζεις πόσο “φθαρτή” είναι η ψηφιακή εποχή. Μια τσαλακωμένη γδαρμένη φθαρμένη από το νερό φωτογραφία της γιαγιάς σου, δεν πάυει να είναι μια απόλυτα αναγνωρίσιμη φωτογραφία της γιαγιάς σου. Ένα τσαλακωμένο , γδαρμένο , φθαρμένο CD με φωτογραφίες του γιού σου δεν είναι τίποτε. Απλά δεν παίζει.

Όταν ο παππούς σου έστειλε το πρώτο “Σ’αγαπώ” στην γιαγιά σου, σε ένα διπλωμένο χαρτάκι, η γιαγιά κράτησε το χαρτάκι και σου το έδειξε, 70 χρόνια μετά. Όταν εσύ αλλάξες κινητό, εκείνο το “Σ’αγαπώ” που σου έστειλε η Μαρία σε SMS , την ημέρα που πήγες φαντάρος , το έχασες διότι “Τα μυνήματα δεν αντιγράφονται όταν αλλάζουμε κινητά”.  Στα σκουπίδια λοιπόν το ψηφιακό “Σ’αγαπώ” με την ανώτερη ψηφιακή του ποιότητα.

Αλλά ας πουμε ότι τα γλυτώνεις όλα αυτά , γιατί αποθηκεύεις φωτογραφίες στα καλύτερα DVD με χρυσή επίστρωση KODAK και ότι σώζεις τις ταινίες σου σε 2.5″” φορητους δίσκους τους οποίους κατόπιν τοποθετείς σε μονωμένο κιβώτιο με ιδιότητες κλωβού Faraday. Νοιώθεις ασφαλής.

Κακώς νοιώθεις ασφαλης.

Το 1984 αγόρασα τον πρώτο μου Η/Υ, έναν Commodore 64.  Τα πρώτα μου προγράμματα τα αποθήκευσα σε δισκέτες 5,25″ . Στις  ίδιες δισκέτες είχα αποθηκεύσει και το πρώτο μου ημερολόγιο. Τις δισκέτες τις έχω ως σήμερα, σε άριστη κατάσταση. Μόνο που δεν υπάρχει πλέον μέσο αναπαραγωγής , κατάλληλη συσκευή, για να ανακτήσω εκείνα μου τα πονήματα. Τα επόμενα μου προγράμματα τα έγραψα σε μια Amiga 500 με έναν εξωτερικό σκληρό δίσκο SCSI με έναν custom controller της Great Valley. Τον δίσκο επίσης τον έχω , και είναι σε  άριστη κατάσταση. Με τι controller να τον συνδέσω ο έρμος και πού; Σε τι υπολογιστή; Amiga δεν υπάρχει πλέον. Ούτε Great Valley. Ο πατέρας μου είχε γράψει το 1987 ένα τρομερό μουσικό κομμάτι σε έναν πρόδρομο του Cubase , στο Music Studio , της Activision. Ακόμα και να είχα το sequence αρχείο στα χέρια μου, ακόμα και αν αυτό το αρχείο ήταν σε άριστη κατάσταση, δεν υπάρχει πλέον το Music Studio για να το παίξω. Πάει το τραγούδι. Το έφαγε η ψηφιακή “τελειότητα”

Νομίζεις ότι θα υπάρχουν για πάντα CD Players για να βάζεις τα CD σου; USB θύρες για να “κουμπώνεις’ τα δισκάκια σου; SD αντάπτορες για να βάζεις τις “καρτούλες” της φωτογραφικής σου; Κακώς το νομίζεις.

Ίσως μια λύση είναι να έχεις συνέχεια το νου σου ώστε να “αναβαθμίζεις” το αρχείο σου στα “νέα” αποθηκευτικά μέσα πριν καταργηθούν τα παλιά. Μακάρι να είσαι αρκετά επιμελής , αλλά η εμπειρία μου (και οι δεκάδες “ορφανές” 5,25″ δισκέτες μου) λέει ότι δεν θα είσαι.

Μια καλή λύση είναι η αποθήκευση στο λεγόμενο cloud. To “Dropbox”  για παράδειγμα σου προσφέρει από 5 εώς 50GB αποθηκευτικού χώρου εντελώς δωρεάν και οι τιμές του για ακόμη μεγαλύτερες χωρητικότητες είναι εξαιρετικά συμφέρουσες , συγκρισιμες με την αγορά ένός εξωτερικού Hard Disk  αντίστοιχης χωρητικότητας.

Μόνο που το Dropbox είναι μια εταιρία αξίας δισεκατομμυρίων δολλαρίων που δεν θα αφήσει τα δεδομένα σου να χαθούν ποτέ ή εν πάσει περιπτώση θα τα αντιμετωπίσει με πολύ πιο επαγγελματικό τρόπο από ότι εγω και εσύ. Για να σου δώσω να καταλάβεις για τις φωτογραφίες και τα βίντεο των παιδιών μου εμπιστεύομαι πολύ περισσότερο το dropbox από τον κινέζικο σκληρό δίσκο που αγόρασα από το Πλαίσιο στο Μπουρνάζι.

Αλλά εδώ που τα λέμε, εάν πρόκειται για φωτογραφίες, το ξέρεις και εσύ, την καλύτερη λύση σου την είπε η μαμά σου, όπως είπαμε και πιο πάνω.

Τύπωσε τις φωτογραφίες σου και βάλε τες σε Album. Ακόμα και αν σου ξεφλουδίσουν τα CD σου. Ακόμα και αν απομαγνητιστούν τα CD σου. Ακόμα και αν “τα φτύσουν” τα USB σου. Ακόμα και αν ο γιός του Μπιν Λάντεν ανατινάξει την Αμερική και όλους τους Server του Dropbox μαζί. Ακόμα…ακόμα…ακόμα…

Ότι και να γίνει, τα άλμπουμ σου θα είναι εκεί, όμορφα, χάρτινα , λαχταριστά και το κυριότερο , αναλογικά , για να τα απολαύσουν τα παδιά σου και τα παιδιά των παιδιών σου.

IT Director , Programmer, Broadcast Graphics Expert, GFX Automation Specialist, Social Media Enthusiast, CEO and Owner of FreshTech , Constant Dreamer, Proud Father of two boys

LinkedIn 

Copyright © 2013 Freshtech · All rights reserved ·